Tomaszewska Janina

Urodziła się 9 września 1911 r. Była córką Waleriana Sikorskiego (1876–1946), znanego nauczyciela, metodyka i teoretyka wychowania fizycznego, wykładowcy metodyki w Studium Wychowania Fizycznego Uniwersytetu Poznańskiego, w latach 1926–1929 naczelnego wizytatora wychowania fizycznego w Ministerstwie Wierzeń Religijnych i Oświecenia Publicznego.

Absolwentka Studium Wychowania Fizycznego przy Wydziale Lekarskim (mgr wychowania fizycznego) oraz Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Poznańskiego. Fizjoterapeuta i lekarz, specjalista z zakresu pediatrii i rehabilitacji, którą uzyskała jako jedna z pierwszych w Polsce. Wieloletnia i jedna z najbliższych współpracownic prof. Wiktora Degi.

Już przed wybuchem drugiej wojny światowej tworzyła zręby gimnastyki wyrównawczej w poznańskich szkołach. Następnie, jako asystent i adiunkt w Klinice Ortopedii i Rehabilitacji AM w Poznaniu organizowała i prowadziła od 1948 r. oddział usprawniania leczniczego (drugi w świecie po powstałym w Nowym Jorku w 1947 r.). Nadzorowała również pacjentów poddawanych rehabilitacji w Klinice Ortopedycznej. W latach 1961-1978 kierowała Kliniką Rehabilitacji Instytutu Ortopedii i Rehabilitacji AM w Poznaniu.

W 1950 r. uzyskała stopień doktora nauk medycznych, w 1964 r. doktora habilitowanego. Wniosła szczególny wkład w zakresie szkolenia pierwszych specjalistów rehabilitacji, zarówno lekarzy, jak i magistrów wychowania fizycznego. Od 1960 r. kierowała Ośrodkiem Szkoleniowym w zakresie rehabilitacji Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie, mieszczącym się w Instytucie Ortopedii i Rehabilitacji w Poznaniu. Pełniła również funkcję konsultanta wojewódzkiego w zakresie rehabilitacji.

Zainteresowania naukowe ukierunkowała w stronę zagadnień metodyki rehabilitacji dzieci z bocznym skrzywieniem kręgosłupa, usprawnianie chorych po złamaniu kręgosłupa z uszkodzeniem rdzenia kręgowego, zasady rehabilitacji chorych po amputacjach kończyn oraz zagadnienia leczniczego usprawniania w schorzeniach reumatoidalnych. Autorka ponad 110 prac naukowych.

Zaangażowana w działalność społeczną. Była m.in. przewodniczącą Komitetu Organizacyjnego I Krajowego Zjazdu Absolwentów Wyższych Uczelni Wychowania Fizycznego Pracujących w Rehabilitacji (Poznań 1962), podczas którego powołano pierwsze legalnie działające stowarzyszenie fizjoterapeutów polskich. Członek Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Walki z Kalectwem, Polskiego Towarzystwa Ortopedycznego i Traumatologicznego. Zmarła 26 października 1998 r.

 

Sławomir Jandziś, Mariusz Migała

 

Cywińska-Wasilewska G., Kiljański M., Krasuski M., Przeździak B., Woźniewski M.: Sylwetki pionierów i zasłużonych osób dla rozwoju rehabilitacji w Polsce, [w:] Rehabilitacja Polska 1945-2009 pod red. J. E. Kiwerskiego, A. Kwolka, Z. Śliwińskiego i M. Woźniewskiego, Wrocław 2009, s.110-111.